Paula de Jong

Dominee op hakken

Paula de JongPaula de Jong werkt in Amsterdam West. Getrouwd, twee kadozonen (2005 en 2008) en een dochter (2015). Opgegroeid in de Achterhoek. Amsterdamse dominee sinds oktober 2012.

Hoe ziet God er uit volgens jou?
Een lange stilte volgt. Dan schoorvoetend: “Als kind had ik wel een beeld van God. Meer dan dat ik een poppetje voor me zag, bestond het uit woorden. Vaderlijk, warm, rechtvaardig, betrouwbaar, eerlijk. De vertegenwoordiger van het goede. Maar ja, ik leefde een tijdje voort. Er kwamen barsten in dat beeld. De eerste grote op mijn vijftiende. Een meisje uit mijn korfbalteam kreeg kanker in haar knie. Het liep verkeerd af. Vlak voor ze stierf, ben ik nog op bezoek geweest. Ze praatte enthousiast over toekomstdromen. Een maand later stonden we op haar begrafenis. Toen dacht ik: elke avond heb ik voor haar gebeden en het heeft niets uitgemaakt. Ik geloof er geen barst meer van. Na haar dood ben ik een jaar niet naar de kerk geweest. Een gek gevoel, want ik had me er altijd zo prettig gevoeld.”

Je moeder is predikant. Hoe reageerde ze?
“Ze respecteerde mijn keuze. Daar stond ik niet van versteld. Wij zijn gelovig opgevoed, maar wel met een zekere nuchterheid en vrijheid. Elke dag bidden voor het eten, maar we hoefden niet naar twee zondagsdiensten en we lazen ook niet elke dag in de Bijbel.”

Hoe ben je weer bijgedraaid?
“Het maakte niets uit dat ik besloot niet meer te geloven. Ik werd er steeds weer bij getrokken, door een kracht van buitenaf. En ik voelde me ook niet bevrijd zonder geloof. Daarom heb ik de vraag wie of wat God is maar even geparkeerd en ben ik doorgegaan. Ook officieel, door de geloofsbelijdenis te doen.”