Bas van der Graaf

Als kaders wegvallen

bas"Als ik een gesprek heb met iemand die helemaal geen kerkelijke of gelovige achtergrond heeft, kom ik zelf ook in een vreemde situatie terecht. Opeens kan ik het  kader van waaruit ik dit soort gesprekken binnen de kerk voer niet meer gebruiken. Dan moet je voor jezelf ook weer onderzoeken hoe je tot je overtuigingen bent gekomen. Je komt uit je comfortzone. Ik ben wel extra voorzichtig met mijn eigen kader en opvattingen. Ik kom uit een omgeving waar het vroeger nogal normatief was, en dat vond ik zelf ook niet fijn. Voor mij zijn de gesprekken ook een ontdekkingstocht naar een gemeenschappelijke taal.

Jouw leven: jouw project?

Het heeft iets heel genadeloos als je voor je eigen project leven helemaal zelf verantwoordelijk bent. Dat slaat al snel als een boemerang op je terug. De mensen die geen succes behalen zijn in hun ogen gelijk mislukt. Als je naar je bestemming kijkt als een hoogst persoonlijk toegespitst plan, kan het al helpen als je het iets algemener gaat zien. Het hoogst haalbare wat je kan doen in de ogen van God is hem liefhebben boven alles en de ander liefhebben als jezelf. Als ik ergens mijn vrijheid in vind, is het daar wel in. Hierdoor kan ik veel situaties in mijn leven beter relativeren. Het helpt me eraan herinneren dat het niet alleen maar om mij gaat, dat er een verbondenheid is die mijzelf overstijgt. De belangrijkste vraag is niet hoe je succesvol kan zijn, maar je echt verbonden kan zijn met een ander. Die warmte kan je concreet ervaren als de mensen om je heen besluiten hun armen om je heen te slaan als jij het gevoel hebt dat je bent gefaald. Dat is wat we in de christelijke traditie genade noemen: onvoorwaardelijke aanvaarding.