MEDIA

Een beetje doodgaan - Margrietha Reinders

Laatst bezocht ik de begrafenis van een Amsterdammer. Hij was kastelein van een beroemd café in Betondorp, waar ik werk. Het was een man met karakter, altijd legde hij een kaartje met een paar vaste kroegtijgers. Zittend in zijn bretels, André Hazes op de achtergrond, een pintje binnen handbereik. Een vader voor velen, met oog voor gewone mensen. ‘Er is een Amsterdammer doodgegaan’, klonk er op zijn begrafenis. Mooi. Het was precies raak. Mensen sloegen elkaar op de schouder, ze huilden een beetje. Daarna een bitterbal in de kroeg, zijn kroeg. Zo zou hij het gewild hebben.

Verdriet en rouw zijn emoties die helemaal bij het leven horen. Er is geen mens, hoe goed georganiseerd ook, die daaraan ontsnapt. Vaak gaat het om het sterven van een dierbaar mens. Maar het kan ook een verloren liefde zijn, een mooie  werkplek, een kapotgeschoten ideaal, diep beschaamd vertrouwen. Het vermogen verdriet te ervaren maakt mensen tot wie ze zijn, er is niets menselijkers dan dat. Toch wordt het vaak weggedrukt, opgeslagen, genegeerd of overschreeuwd.

Verdriet maakt mensen kwetsbaar.Maar…. genezen van de pijn die het leven doet kan pas, wanneer je er om kunt rouwen. Je hebt er het volste recht toe! Zelfs van Jezus staat openlijk geschreven, hoe hij huilde van machteloosheid en verdriet. Tranen
zijn het laatste waar je je voor hoeft te schamen. Bij Loket Levensvragen is er altijd iemand om naar je te luisteren. Zo lang als nodig is. Voor elke Amsterdammer.

Margrietha Reinders is als predikant 
verbonden aan het Loket Levensvragen, een project van de Protestantse Kerk Amsterdam.  Bel voor aanmelden voor een gesprek 06 813 405 39 of mail naar , www.loketlevensvragen.nl