Een beetje doodgaan - Margrietha Reinders

Laatst bezocht ik de begrafenis van een Amsterdammer. Hij was kastelein van een beroemd café in Betondorp, waar ik werk. Het was een man met karakter, altijd legde hij een kaartje met een paar vaste kroegtijgers. Zittend in zijn bretels, André Hazes op de achtergrond, een pintje binnen handbereik. Een vader voor velen, met oog voor gewone mensen. ‘Er is een Amsterdammer doodgegaan’, klonk er op zijn begrafenis. Mooi. Het was precies raak. Mensen sloegen elkaar op de schouder, ze huilden een beetje. Daarna een bitterbal in de kroeg, zijn kroeg. Zo zou hij het gewild hebben.

The only one to blame - Rosaliene Israel

Voorzichtig wordt het lente en het festivalseizoen breekt aan. Dat betekent werk aan de winkel voor het festivalteam van het Loket Levensvragen. Ook dit jaar zijn de festivaldominees – Jeannet van Doorn, Arjette Kuipers, Marleen Kemink en ondergetekende – te vinden op verschillende festivals in de stad. Vanuit het motto van Loket Levensvragen ‘ruimte voor je eigen verhaal’, gaan we in gesprek met bezoekers van Positief Noord, Hemeltjelief en het Magneetfestival, om er maar een paar te noemen.

Kom, pelgrim en drink - Margrietha Reinders


De vakantie is voorbij! Tijd voor de reis langs nieuwe doelen en dromen. 

Een zomerherinnering valt me in: we lopen langs een smal paadje ergens aan de westkust van Schotland op het piepkleine eilandje Iona. De kinderen huppelen voor ons uit, hun rugzakjes dansen tussen de hoge grassen. Ineens wijzen ze: ‘Kijk, een beker!’ Amper zichtbaar stroomt een dikke straal water uit de bergwand. Ernaast hangt een emaillen drinkbeker aan een touwtje. Het bronnetje heeft een naam, geschreven op een verweerd bord in het Gaelic, de oude taal van Schotland: ‘Kom, pelgrim en drink!’ lijkt het te zeggen. We nemen allemaal een slok: het water is kristalzuiver en fris.